De Stichting Leger des Heils Welzijns- en Gezondheidszorg heeft onderzoek laten doen naar ‘verwarde mensen op straat’, die een nieuwe dreiging vormen voor de openbare orde en veiligheid. Het onderzoek bevestigt dat dak- en thuislozen kampen met meervoudige problemen.

Wat is kenmerkend voor deze relatief nieuwe groep van dak- en thuislozen? Hoe kunnen deze mensen het beste worden geholpen? Om dit te weten te komen deed Coline van Everdingen, arts Maatschappij en Gezondheid, onderzoek waarvan de resultaten zijn gepubliseerd in het rapport ‘Verwarde mensen op straat: de uitkomsten van een beeldvormend onderzoek’. Zij concludeert dat centrale problemen, die voor een belangrijk deel bepalen wat mensen in de opvang zelf kunnen en wat zij nodig hebben, niet afdoende worden aangepakt. “De voornaamste oorzaken daarvan liggen niet in de laagdrempelige opvang, maar in de keten die daaraan is voorafgegaan”, aldus de onderzoekster.

Veiligheidsrisico’s en overlast
Volgens Van Everdingen ligt aan (herhaalde) dakloosheid vooral ten grondslag het tekortschieten van signalering, de toeleiding en toegang tot zorg, behandeling en ondersteuning. Het missen en niet aanpakken van deze achterliggende problemen brengt wezenlijke veiligheidsrisico’s en overlast met zich mee, zo schrijft zij in haar rapport. De overgrote meerderheid van de dak- en thuislozen is vanwege hun complexe problemen gebaat bij een stabiele, gestructureerde en veilige woonomgeving waar tevens geneeskundige psychiatrische zorg kan worden geboden.