Er is niets mis met irisscans of andere vormen van biometrie maar door dit ad hoc in te zetten, brengt het de veiligheid van de luchthaven juist omlaag. Een absolute schijnveiligheid. Paniekvoetbal ten top, reageert Menno Stijl, directeur van The Authentication Company boos.

Menno Stijl die al zo’n tien jaar op hoog niveau bedrijven adviseert hoe zij hun authenticatie- en identificatieprocedures op orde moeten krijgen, vindt dat Schiphol een procedure- en cultuurprobleem heeft dat veel structureler moet worden aangepakt.

Er is de laatste dagen nog al wat ophef ontstaan over de undercoveroperatie van SBS6 waar een journalist zich voordeed als medewerker en ongezien een nepbom in een vliegtuig wist te krijgen. Operationeel directeur Ad van Rutten van Schiphol vertelde bij Pauw & Witteman dat de problemen voor de zomer zijn opgelost met het plaatsen van extra irisscanners. Schiphol directeur Gerlach Cerfontaine noemde het incident een doodzonde.

De Pavlov-reactie op deze uitzending is exemplarisch voor hoe er tegen toegangscontrole wordt aangekeken. Ergens ontstaat een probleem wat naar buiten komt en men gaat gelijk allerlei ad hoc maatregelen nemen om het gat te dichten. Zo ontstaat in de praktijk een lappendeken aan oplossingen waar niemand meer het overzicht over heeft. Daardoor ontstaat een vals gevoel van veiligheid die misschien nog wel gevaarlijker is dan een loslopende journalist, terrorist of crimineel.

Volgens Stijl is de situatie ontstaan dat iedereen er binnen de veiligheidszones vanuit gaat dat een persoon binnen die zone wel geautoriseerd zal zijn. Stijl: Er zijn toch goede toegangscontroles, wordt er gedacht. De rest van het geautoriseerde personeel let dus niet meer op mogelijke indringers. Daar zit een cultuurprobleem dat moet worden aangepakt. Iedereen binnen de safety area heeft als taak waakzaam te blijven.