Slachtoffers van de aanslagen in Brussel worden geconfronteerd met onverwachte terugvorderingen van hoge bedragen, wat leidt tot grote onrust en onzekerheid. Het gaat om slachtoffers van de Aanslagen in Brussel 2016, waarbij 32 mensen om het leven kwamen en honderden gewond raakten op luchthaven Zaventem en metrostation Maalbeek.

Volgens belangenorganisatie Life for Brussels hebben meerdere betrokkenen brieven ontvangen waarin zij worden verzocht tienduizenden tot zelfs honderdduizenden euro’s terug te betalen aan de overheid. De terugvorderingen zijn afkomstig van de FOD Pensioenen, die erkent dat er fouten zijn gemaakt in een aantal dossiers. Toch zorgt de gang van zaken voor paniek onder slachtoffers, die het geld vaak al hebben besteed aan medische zorg, revalidatie en het opnieuw opbouwen van hun leven. Volgens de belangenorganisatie is er bovendien geen sprake van fraude, wat volgens juridisch advies een voorwaarde zou zijn voor terugvordering.

Complexe regelgeving

De situatie vertoont parallellen met de Nederlandse Toeslagenaffaire, waarbij burgers eveneens geconfronteerd werden met forse en soms onterechte terugbetalingen. In België lijkt de problematiek te zijn ontstaan door complexe regelgeving rond dubbele vergoedingen, waarbij uitkeringen van de staat worden verrekend met verzekeringsuitkeringen.
Persoonlijke verhalen onderstrepen de impact. Zo raakte een slachtoffer zwaargewond bij de aanslag en moest langdurig revalideren na ernstige verwondingen door explosiescherven. Jaren later ontving zij alsnog een brief met het verzoek een aanzienlijk bedrag terug te betalen, terwijl ook haar toekomstige uitkering werd verlaagd. De administratieve procedures die volgden, zorgden voor extra stress en herbeleving van het trauma.

Grote onzekerheid

Hoewel de pensioendienst inmiddels aangeeft dat een aantal dossiers wordt gecorrigeerd en onterecht gevraagde bedragen worden terugbetaald, blijft de onzekerheid groot. Slachtoffers spreken van een gebrek aan duidelijke communicatie en transparantie, waardoor zij langdurig in het ongewisse verkeren over hun financiële situatie.
De kwestie leidt tot scherpe kritiek op de manier waarop overheden omgaan met slachtoffers van terrorisme. Zeker in aanloop naar de herdenking van tien jaar na de aanslagen wordt de aanpak door betrokkenen als pijnlijk en onbegrijpelijk ervaren.