Afgelopen week werd het boek ‘Crime Scripting: Theorie en Praktijk’ gepresenteerd bij de Politieacademie in Den Haag. Dit omvangrijke werk van 641 pagina’s, waaraan het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) een belangrijke bijdrage leverde, onderzoekt de raakvlakken tussen barrièremodellen en crime scripting. CCV-adviseurs Lienke Hutten en Joeri Vig schreven mee aan het boek, dat een uitgebreide bundeling biedt van kennis en inzichten over de analytische methode van crime scripting.

Crime scripting werd dertig jaar geleden geïntroduceerd binnen de criminologie en is sindsdien uitgegroeid tot een waardevolle methode om de procedurele aspecten en randvoorwaarden van verschillende criminele activiteiten te analyseren en systematiseren. De methode wordt zowel in wetenschappelijk onderzoek als in de praktijk steeds vaker toegepast, maar tot nu toe ontbrak een uitgebreide bundeling van ervaringen en inzichten. Dit was voor Thom Snaphaan, associate lector Data, Criminaliteit & Veiligheid aan Avans Hogeschool, en Peter Klerks, raadadviseur bij het Openbaar Ministerie en docent aan de Politieacademie, aanleiding om dit boek samen te stellen.

Barrièremodellen
Het resultaat is een werk waarin 54 auteurs hun expertise delen over uiteenlopende onderwerpen in 27 hoofdstukken, verdeeld over vier delen. Het eerste deel behandelt de crime scripting-methode zelf. In het tweede deel worden specifieke crime scripts gepresenteerd over verschillende vormen van criminaliteit, zoals drugshandel, cybercriminaliteit, witwassen en interpersoonlijke misdrijven. In het derde deel worden praktijkvoorbeelden besproken door organisaties zoals opsporingsdiensten, gemeenten en samenwerkingsverbanden. Het vierde en laatste deel richt zich op de verbindingen tussen crime scripting en andere methoden, zoals barrièremodellen. Als experts op het gebied van barrièremodellen verzorgden Lienke Hutten en Joeri Vig van het CCV de bijdrage aan dit deel. Hutten benadrukt het belang van het boek: “Het is waardevol dat al deze initiatieven nu zijn samengebracht. Dit biedt mogelijkheden om de verschillende methoden in de toekomst beter op elkaar af te stemmen en gezamenlijk toe te passen.”