In het gebouw van het Europese Parlement in Brussel worden bewakingscamera’s en koortsscanners gebruikt van een Chinese fabrikant, die ook apparatuur zou leveren om minderheden in China te onderdrukken. Daarover klaagt een aantal parlementsleden onder leiding van SGP-er Bert-Jan Ruissen, zo schrijft het AD.

De bekritiseerde apparatuur is mei vorig jaar geïnstalleerd om te helpen tegen verspreiding van het coronavirus. Dit gebeurde door het Franse bedrijf Veolia, dat de opdracht via een openbare aanbesteding had binnengehaald. Volgens de Verenigde Staten gaat het om camera’s en koortsscanners van een fabrikant die ook apparatuur levert voor bewaking van Chinese strafkampen, waar zo’n 1 miljoen islamitische minderheden zijn gedetineerd. Critici vinden dat het Europees Parlement op deze wijze het eigen mensenrechtenbeleid onderuit haalt.

tk
Ruissen wil met een aantal collega’s dat de Chinese apparatuur vervangen wordt door Europese producten. Daarbij lijkt hij voorbij te gaan aan het feit dat de meeste ‘Europese’ elektronica ook (deels) uit China afkomstig is. Voorzitter David Sassoli van het Europees Parlement is geen voorstander van vervanging. De betreffende fabrikant staat weliswaar in de Verenigde Staten op een zwarte lijst, maar in Europa is dat niet het geval. Het is ook de vraag of het de fabrikant is aan te rekenen dat zijn producten gebruikt worden voor bewaking van strafkampen. De Chinezen hadden daarvoor ook Europese of Amerikaanse producten kunnen gebruiken. Ook op het gebruik van de apparatuur in het Europees parlement heeft de fabrikant geen invloed gehad. Die keuze is door Veolia gemaakt.

Ruissen vindt de tegenwerpingen van Sassoli, een Italiaanse sociaaldemocraat, ‘teleurstellend’ en ‘niet overtuigend’. ,,Hij verschuilt zich achter aanbestedingsregels. Die zouden ondergeschikt moeten zijn aan mensenrechten.” In een brief aan de verontruste Parlementariërs, in het bezit van deze site, zegt Sassoli ook dat vorig jaar mei, toen het coronaregime in veel EU-lidstaten soepeler werd en bedrijven hun personeel weer op de zaak wilden hebben, er een enorme run was op koortsmeters en camera’s.

Het Parlement in Brussel, met normaal duizenden ‘bewoners’, had op dat moment grote haast om zich tegen corona te beveiligen. Voor de Parlementsgebouwen in Luxemburg en Straatsburg is later wel een andere leverancier aangetrokken.