Voordat de coronamaatregelen van kracht werden reisde gemiddeld 1 procent van de bus- en trampassagiers zonder geldig plaatsbewijs. Nu men niet meer de chauffeur of conducteur hoeft te passeren is dat gestegen tot maar liefst 20 procent. Dat zegt koepelorganisatie OV-NL tegenover NU.nl.

Volgens voorzitter Pedro Peters van koepelorganisatie OV-NL gaat het om een landelijke trend. In treinen en metro’s worden veel minder zwartrijders betrapt, omdat de stations van automatische poortjes zijn voorzien. Op bus- en tramhaltes is een dergelijke voorziening niet of nauwelijks mogelijk. Zwartrijden werd dan tegengegaan door passagiers te verplichten bij de chauffeur of conducteur in te stappen, maar die hebben vanwege de dreiging van het coronavirus niet langer de taak om kaartjes te verkopen of te controleren. Het is zelfs verboden om bij de chauffeur of conducteur in te stappen. Er zijn nog wel conducteurs op de tram om toe te zien op de openbare orde en om deuren te openen en te sluiten, zodat passagiers de knoppen niet hoeven aan te raken. Ook vinden minder controles door surveillanceploegen plaats. Zwartrijders profiteren daar dankbaar van. “Deze situatie haalt het slechtste in sommige mensen naar boven”, vertelt Peters aan NU.nl. Veel mensen maken volgens hem misbruik van de situatie en checken niet meer in of uit.

Spugers
Het openbaar vervoer rijdt nog wel, maar met een minimale dienstregeling. Voor de crisis reisden dagelijks vijf miljoen mensen met het openbaar vervoer. Nu is dat nog geen 500.000. Behalve van de crisis en zwartrijders heeft het openbaar vervoer ook in toenemende mate last van gewelddadige incidenten. Vooral spugers vormen volgens Peters een ware plaag. Er wordt naar personeel en passagiers gespuugd, maar ook naar knopjes en deuren. Baldadige jongeren die zich vervelen, aldus de voorzitter van de OV-koepel, die 90 procent van de bedrijven vertegenwoordigt. Ook worden ruiten van bussen ingegooid. De daders komen er vaak mee weg, omdat ze moeilijk te pakken zijn. Als ze wel worden gepakt, kunnen ze op stevige en onvoorwaardelijke celstraffen rekenen.