De peperdure Progiszuil om arrestanten te identificeren, houdt agenten soms meer dan een uur van de straat. Dat blijkt uit tientallen klachten die het Algemeen Dagblad heeft geïnventariseerd.

De Progiszuil scant vingerafdrukken van verdachten, maakt foto’s en slaat de biometrische gegevens van het gezicht op. Het systeem is sinds 2012 in gebruik en was bedoeld om het identificeren van arrestanten mogelijk te maken in tien minuten. Helaas blijkt de tientallen miljoenen euro’s kostende techniek niet goed te functioneren. Het scannen kost soms een uur per arrestant, waardoor het lang duurt voordat agenten weer beschikbaar zijn voor belangrijkere zaken.

Oorzaken
De problemen hebben verschillende oorzaken. Zo is er vaak maar één zuil per bureau, waardoor agenten met hun arrestant moeten wachten totdat zij aan de beurt zijn. Verdachten werken ook niet altijd mee. En de systemen lopen nogal eens vast.
De korpsleiding van de Nationale Politie zegt tegen het AD bekend te zijn met de klachten, maar trekt ze in twijfel. Zo zou na een verbeterronde in 2016 de zuil in nog maar 0,6 procent van de gevallen storing geven. Bovendien zou een registratie hooguit 15 minuten duren, aldus politiewoordvoerder Frank van der Voort. Ook de Haagse politiechef Paul van Musscher vertelt aan het AD dat de indentificatiezuilen prima werken. Ze leveren volgens hem goede vingerafdrukken en foto’s op en werken voldoende snel. Leen Spoor van politievakbond ANPV heeft een andere mening. “Agenten in heel het land geven aan dat het systeem ze onnodig lang van de straat houdt. Wij gaan daarover in gesprek met de korpsleiding.” Die kan volgens hem de identificatie van arrestanten beter overlaten aan de afdeling arrestantenzorg, zodat agenten direct weer de straat op kunnen. De 365 Progiszuilen hebben de politie 54 miljoen euro gekost.