Demissionair minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vindt dat politie en justitie toegang moeten kunnen krijgen tot opgeslagen lichaamsweefsel van verdachten. Ook als dat door een huisarts of ziekenhuis is verkregen.

Het gaat om dna in biomedische databanken. Hierin bevinden zich maar liefst vijftig miljoen stukjes weefsel van veertien miljoen mensen. Van bijna alle Nederlanders dus. Schippers vindt dat dit materiaal gerust gebruikt mag worden om verdachten van misdrijven op te sporen. Het merkwaardige is dat dit plan onderdeel uitmaakt van een wetsvoorstel dat de privacy van mensen over het algemeen moet verbeteren als er lichaamsmateriaal van ze wordt opgeslagen. Daarbij wil de minister dat er een uitzondering wordt gemaakt voor strafrechtelijke onderzoeken.

Voorwaarden
Er komen wel strenge voorwaarden. Het dna uit de biomedische databanken mag alleen worden gebruikt als het gaat om een verdacht die spoorloos is of waarvan zeker is dat hij niet meer leeft. Ook mag de politie niet zelf op zoek gaan naar dna. Men mag bij een misdrijf aangetroffen dna aanbieden, waarna gekeken wordt of er een match is met weefsel uit de databank. Voorts geldt de uitzondering alleen bij levens- en zedendelicten. In 2011 wilde Schippers het plan ook al invoeren, maar waren er teveel bezwaren rond de privacy. Dat verwacht zij door aanscherping van de voorwaarden ondervangen te hebben. Privacyorganisaties denken daar vooralsnog anders over. Burgerrechtenorganisatie Privacybarometer vindt dat voor medische doeleinden verzameld lichaamsmateriaal niet voor opsporing is bedoeld. Het is tot 23 juni mogelijk bezwaar aan te tekenen. Of de nieuwe wet er komt, zal door het volgende kabinet worden beslist. En dan moet de Kamer er zich nog over buigen.