Om de kans op coronabesmetting tegen te gaan, groeit de belangstelling voor thermische camera’s om daarmee de lichaamstemperatuur te meten van mensen die naar binnen willen. Vanuit goed werkgeverschap valt dit te rechtvaardigen, maar vanuit het oogpunt van privacy is het buitengewoon complex.

Zoals wel vaker met privacykwesties zullen veel mensen zich afvragen wat belangrijker is, privacy of gezondheid. Anderen zullen zeggen dat het geen schande is als je op koorts wordt betrapt. De Autoriteit Persoonsgegevens denkt hier anders over, maar toch is het niet per definitie verboden om koorts te meten. Onder sommige voorwaarden is het gewoon toegestaan, al is hier wel veel onduidelijkheid over.

Automatische verwerking
Een van de belangrijkste voorwaarden die de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) stelt is dat geen automatische verwerking plaatsvindt van gezondheidsgegevens. Het is bijvoorbeeld niet toegestaan om een thermische camera op een toegangspoortje aan te sluiten, zodat het poortje alleen open gaat als iemand een lagere lichaamstemperatuur heeft dan bijvoorbeeld 38°. Ook is het niet toegestaan om de gegevens op te slaan.
Als alleen de temperatuur wordt opgemeten, de gegevens niet worden opgeslagen en niet geautomatiseerd de toegang wordt geweigerd, valt dit niet onder de AVG. Ook is het niet verboden als werknemers, bezoekers of klanten gelegenheid wordt geboden om zelf hun temperatuur te meten. Volgens de AP betekent dit echter niet dat hier geen privacybezwaren aan kunnen zitten. Zo wordt dringend aanbevolen om te zorgen voor een discrete gelegenheid, zodat niet meteen het hele gebouw weet dat iemand koorts heeft.

Onrechtmatige inbreuk
De AP wijst er ook op dat wanneer iets niet onder de AVG valt er nog steeds een onrechtmatige inbreuk kan zijn op het grondrecht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Het gaat hier om grondrechten als de integriteit van het lichaam.
Het meten van de temperatuur van anderen mag alleen als die anderen daarvoor in alle vrijheid expliciet toestemming geven. Een werkgever mag bijvoorbeeld niet de temperatuur van werknemers meten, omdat hier sprake is van een ongelijke gezagsverhouding. De werknemer zal uit angst voor consequenties de meting niet durven weigeren, zodat er geen sprake is van volledige vrijheid. Er geldt een uitzondering als de metingen door een (bedrijfs)arts worden uitgevoerd. Ook mag een werkgever de werknemer verplichten om een (bedrijfs)arts te consulteren, als er duidelijk sprake is van ziekteverschijnselen. Wat voor werknemers geldt, geldt ook voor bezoekers voor wie het weigeren van de controle consequenties kan hebben. De AP noemt als voorbeeld een vrachtwagenchauffeur die lading komt lossen.

Het veiligst
De AP geeft aan dat sommige vormen van controle niet onder de AVG maar onder het Arbeidsrecht vallen. Het veiligst voor organisaties is om de controle te laten uitvoeren door een bevoegd arts en deze maatregel goed af te stemmen met medewerkers en ondernemingsraad. Het heeft de voorkeur als mensen een discrete gelegenheid krijgen om zichzelf te controleren. Daarvoor zal een beroep gedaan moeten worden op het eigen verantwoordelijkheidsgevoel van medewerkers, bezoekers en klanten. Daarbij dient bedacht te worden dat het meten van lichaamstemperatuur de kans op coronabesmetting kan verkleinen, maar dat corona niet altijd met koorts gepaard gaat, terwijl koorts niet altijd op corona wijst.