Slimme deurbelcamera’s zijn in korte tijd uitgegroeid tot een waardevolle informatiebron voor opsporingsdiensten. De politie spreekt van een recordaantal registraties en maakt bij tal van onderzoeken gebruik van beeldmateriaal dat door burgers vrijwillig wordt gedeeld. Tegelijkertijd nemen de zorgen toe over privacyrisico’s en onzorgvuldig gebruik door camera-eigenaren, schrijft De Telegraaf.

Inmiddels beschikken ruim 1,6 miljoen Nederlandse huishoudens over een slimme deurbel. De apparaten registreren niet alleen wie aanbelt, maar slaan ook automatisch beelden op zodra er beweging wordt gedetecteerd. Daardoor fungeren ze als een extra paar ogen op straat. Volgens de politie leveren deurbelbeelden regelmatig cruciale informatie op bij zaken als inbraken, overvallen, mishandelingen, zware misdrijven en vermissingen.
De groei is ook zichtbaar in de politiedatabase Camera in Beeld, waarin burgers en bedrijven hun camera kunnen registreren. Dit jaar staat de teller op 354.278 registraties, al ruim boven het totaal van vorig jaar. De politie kan daardoor sneller bepalen waar bruikbaar beeldmateriaal te vinden is, wat tijdwinst oplevert tijdens onderzoeken. Een woordvoerder benadrukt dat deurbelcamera’s daarbij de grootste groeicategorie vormen.

Duidelijke risico’s

Toch kleven er duidelijke risico’s aan de populariteit van deze technologie. Camera-eigenaren moeten voldoen aan de AVG-regels, maar in de praktijk gebeurt dat vaak niet. Beelden van postbezorgers, burenruzies of vermeende overtredingen belanden geregeld ongefilterd in buurtapps, terwijl dit niet is toegestaan. De Autoriteit Persoonsgegevens wijst erop dat consumenten uitsluitend hun eigen eigendommen mogen filmen en niet de openbare weg of tuinen van buren. De politie bekijkt dit pragmatischer: in onderzoeken blijken juist camera’s die op straat gericht staan soms onmisbaar.
Daarnaast zijn de apparaten zelf een potentieel veiligheidsrisico. Veel gebruikers laten standaardwachtwoorden staan of werken hun apparatuur niet bij. Vooral goedkoop geïmporteerde modellen blijken eenvoudig te hacken. Volgens ethisch hacker Sijmen Ruwhof biedt de beeldkwaliteit vaak geen problemen, maar schort het bij goedkope modellen aan fundamentele beveiliging en respect voor Europese privacyregels.