Volgens de dna-wet moeten criminelen na hun veroordeling dna afstaan. De afgelopen jaren is dat echter 21.000 keer niet gebeurd, zo blijkt uit onderzoek door tv-programma Nieuwsuur. Hierdoor zouden honderden misdrijven niet zijn opgelost.

In 2016 was ook al bekend dat er een grote achterstand was met het verzamelen en in de landelijke databank opslaan van dna van veroordeelde criminelen. In de tussentijd is het aantal gevallen meer dan verdubbeld, ondanks dat het ministerie van Justitie & Veiligheid de Tweede Kamer verbetering had beloofd.
De belangrijkste oorzaak van het probleem is dat criminelen vaak pas na hun veroordeling wordt gevraagd om dna af te staan. Als ze daaraan niet willen meewerken, moet de politie het afdwingen, maar die komt daar wegens capaciteitsgebrek vaak niet aan toe. Bovendien zijn de criminelen vaak niet meer te vinden als zij na hun veroordeling niet direct gedetineerd worden. Vervolgens kan het gebeuren dat op een plaats delict dna wordt aangetroffen en dat dit niet naar de dader te herleiden is, omdat die niet in de databank geregistreerd staat. Dat heeft er volgens hoogleraar rechtspsychologie Peter van Koppen toe geleid dat er een paar honderd zaken opgelost hadden kunnen worden als de genetische databank wél compleet was geweest. Op dit moment bevat de landelijke databank meer dan 200.000 dna-profielen.