Rechters legden vorig jaar 115 keer tbs op. Dat blijkt uit cijfers van de Raad voor de rechtspraak. In 79 gevallen ging het om tbs met dwangverpleging, in 36 gevallen om tbs met voorwaarden. Een jaar eerder, in 2019, legde de rechter in totaal nog 219 keer de maatregel op.

In 2019 was voor het eerst sprake van een lichte daling van het aantal opgelegde tbs-maatregelen. Die zet in 2020 dus sterk door. Strafrechter Anja van Holten: “Er is geen onderzoek gedaan naar de reden voor deze aanzienlijke daling. Het is waarschijnlijk dat de lagere misdrijfcijfers en het lagere aantal strafzaken vanwege corona een rol spelen. Daarnaast zijn er in 2020 door corona minder psychiatrische en psychologische onderzoeken uitgevoerd waardoor strafzaken zijn uitgesteld.”

Aantal verlengingen
In 2020 beoordeelden rechters 1048 verzoeken tot verlenging van een tbs-maatregel. Verreweg het grootste deel daarvan werd toegewezen: in 923 gevallen (88 procent) werd de tbs verlengd.

Wanneer tbs?
Tbs (terbeschikkingstelling) is een behandelmaatregel die de rechter kan opleggen als iemand een misdrijf heeft gepleegd terwijl hij leed aan een ernstige stoornis of gebrekkige ontwikkeling. Om de samenleving te beschermen wordt iemand behandeld. Zolang de officier van justitie op basis van adviezen denkt dat er nog sprake is van een stoornis en het risico op herhaling, zal hij de rechter vragen om de maatregel te verlengen met 1 of 2 jaar. De rechter laat zich bij zo’n beslissing vervolgens adviseren door onder andere de tbs-kliniek en onafhankelijke deskundigen.
Bij tbs met dwangverpleging gaat de veroordeelde naar een forensisch psychiatrisch centrum (beter bekend als tbs-kliniek), maar de rechter kan ook kiezen voor tbs met voorwaarden. De verdachte moet zich dan aan een aantal voorwaarden houden, zoals meewerken aan een behandeling (meestal deels in een kliniek) of bijvoorbeeld stoppen met drugsgebruik.