Nederland is slecht voorbereid op natuurbranden, zeggen deskundigen tegen RTL Nieuws. Daardoor wordt het risico van een onbeheersbare brand steeds groter. Volgens expert Cathelijne Stoof van Wageningen University krijgt het voorkomen van ernstige schade door bosbranden geen prioriteit.

De natuurbrand-deskundige vraagt zich af wat er moet gebeuren om natuurbranden wel op de agenda te krijgen. “Moeten er doden vallen, voor er iets gaat gebeuren?” Meestal blijft het bij kleinere brandjes, die de brandweer goed beheersbaar weet te houden, maar Stoof twijfelt of het bij een grote brand ook goed gaat. Jelmer Dam, landelijk coördinator natuurbrandbestrijding bij het Instituut Fysieke Veiligheid (IFV), maakt zich eveneens zorgen. Het is volgens hem niet de vraag of grote en destructieve natuurbranden gaan plaatsvinden, maar wanneer. Wat in Griekenland, Turkije en de VS gebeurt, kan volgens hem ook in Nederland gebeuren.

Natuur anders inrichten
Het Verbond van Verzekeraars wijst erop dat behalve de temperatuur en droogte ook de kans op bliksem toeneemt en dat bliksem een veelvoorkomende oorzaak van natuurbranden is. Dam pleit ervoor dat de natuur anders wordt ingericht, zodat voorkomen kan worden dat onbeheersbare branden ontstaan die kunnen overslaan op gebouwen en voertuigen. Dat zal echter wel tientallen jaren in beslag nemen. Volgens de specialist in natuurbrandbestrijding zou met brandrisico’s op dezelfde manier omgegaan moeten worden als met overstromingsrisico’s. Daarvoor is goed landelijk beleid. Voor natuurbranden niet. Ook zou veel geleerd kunnen worden van het buitenland.

Versplinterde verantwoordelijkheid
Een probleem met natuurbrandbestrijding is dat de verantwoordelijkheid over verschillende ministeries is verdeeld. Het valt met name onder het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, maar de brandweer is een verantwoordelijkheid van het ministerie van Justitie en Veiligheid, terwijl blushelikopters door het ministerie van Defensie worden beheerd. De klimaatverandering valt tot slot onder het ministerie van Economische Zaken en Klimaat. En dan zijn er nog Staatsbosbeheer en de provincies die iets te zeggen hebben. In de praktijk leidt dat vooral tot het afschuiven van de verantwoordelijkheid, stelt Stoof.