Uit onderzoek blijkt dat het omkopen van medewerkers van publieke instanties met verantwoordelijkheid voor toezicht, opsporing en handhaving als het grootste risico wordt beschouwd voor drugsgerelateerde corruptie op Schiphol en in de Rotterdamse haven. Ook wordt gewezen op de impact van corruptie via het wegkijken of faciliteren van corrumperend gedrag in beide mainports.

Volgens het onderzoek van RAND Europe in opdracht van het WODC zijn medewerkers die kennis hebben van de kwetsbaarheden in de rechtshandhavingsketen bij Schiphol betrokken, terwijl het bij de Rotterdamse haven gaat om medewerkers van diverse organisaties die verantwoordelijk zijn voor toezicht, handhaving, opsporing en regelgeving. Ondanks eerder beleid dat gericht was op het voorkomen en verminderen van ambtelijke corruptie, wordt omkoping van ambtenaren nog steeds als een grote dreiging beschouwd. Desondanks wordt het beleid als redelijk effectief beschouwd en worden de mainports als relatief weerbaar tegen deze vorm van corruptie gezien.

Ongeschreven gedragsregels
Naast omkoping zijn er ook andere vormen van corruptiedreigingen geïdentificeerd. Zo zijn er bij Schiphol ongeschreven gedragsregels in de bagagekelders die corrumperend gedrag faciliteren, terwijl in de Rotterdamse haven medewerkers terughoudend zijn om corruptie aan te pakken of te rapporteren. Schiphol is ook kwetsbaar voor corruptie door personen die hun netwerk gebruiken om anderen in de logistieke keten te positioneren, terwijl medewerkers in Rotterdam die betrokken zijn bij transport gevoelig zijn voor corruptie via chantage.

Anti-corruptiebeleid
Hoewel er de afgelopen jaren veel is geïnvesteerd in anti-corruptiebeleid, zijn er nog mogelijkheden om de weerbaarheid van beide mainports te versterken. Voor Schiphol wordt effectievere informatie-uitwisseling tussen publieke en private partijen voorgesteld, zodat sneller actie kan worden ondernomen bij incidenten met bepaalde personen. Voor Rotterdam wordt gesuggereerd om financiële ondersteuning te bieden aan havenmedewerkers in lagere salarisschalen, om hen minder vatbaar te maken voor omkoping.